روزی مادری دخترک پنج ساله اش را بابت از بین بردن کاغذ کادویی طلایی رنگ تنبیه کرد، چون وضعیت مالی خوبی نداشتند و او وقتی دید که فرزندش از آن تکه کاغذ برای کادوپیچ کردن جعبه ای استفاده کرده بیشتر عصبانی شد. اما دخترک چند روز بعد جعبه ی کادو را به مادرش داد و گفت "مامان این مال توست". مادر که از رفتار خشمگینانه ی خود شرمنده شده بود دخترش را در آغوش کشید اما وقتی در جعبه را باز کرد و چیزی داخل آن پیدا نکرد دوباره عصبانی شد و سر دخترش داد کشید و گفت: "هنوز نمی دانی وقتی کادویی به فردی می دهی باید داخل جعبه چیزی باشد؟ منظورت از دادن این جعبه خالی به من چیست؟" دخترک که به پهنای صورتش اشک می ریخت، هق هق کنان گفت: "ولی مامان این جعبه خالی نیست! من آن را از بوسه های خود پر کرده ام."
مادر که حسابی جا خورده و شرمنده شده بود روی زمین زانو زد دخترش را در آغوش کشید و بابت عصبانیتش از او عذرخواهی کرد.
مدتی بعد دخترک در اثر سانحه ای جان خود را از دست داد و مادر سوگوار آن جعبه را تا آخر عمرش در کنار تختش قرار داد.
هرگاه احساس خشم و ناامیدی می کرد یا با مشکلاتی مواجه می شد، در جعبه را باز می کرد و با یادآوری عشق فرزند از دست رفته اش بوسه ای خیالی از داخل جعبه بیرون می کشید و آرام می گرفت.
به ما انسان ها نیز در زندگی واقعی جعبه ای با کاغذ کادویی طلایی رنگ داده شده که پر است از عشق بی قید و شرط و بی پایان خانواده مان، فرزندان مان، دوستان مان و خداوند متعال.
این منحصر به فرد ترین و ارزشمند ترین جعبه ای است که هر فرد می تواند در زندگی اش داشته باشد

نظر شما چیه ؟

بعثت پیغمبر اسلام یا برانگیخته شدن آن حضرت به مقام عالى نبوت و خاتمیت، حساس‏ترین فراز تاریخ درخشان اسلام است.

همه ما دوست داریم باور کنیم که نزدیکان مان آدم‌هایی متعادل، شاد و دارای ذهنی سالم هستند اما بارها پیش آمده که متوجه شدیم واقعیت غیر از این است. تصور کنید یکی از بهترین روزهای زندگی تان را آغاز کرده اید و خدا را برای همه زیبایی‌ها و نعمت‌هایش شکر می‌کنید که ناگهان رویارویی با یکی از آشنایان بلافاصله شما را از عرش به زیر می‌آورد. حتی اگر انسانی خوشبین و مثبت باشید، در کنار چنین اشخاصی منفی خواهید شد. از بدترین نوع شخصیت‌ها می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد که باید از آنها دوری کرد: